W „ulu”’ dla czarnej pszczoły umieszczamy klocki z drewna: wierzby, topoli czarnej, drewna śliwy, czereśni, lipy, kasztanowca, itp.. Najlepiej lekko zmurszałe. Nawiercamy w nich otwory o średnicy 10,15 i 20 mm oraz o długości 10, 15 i 20 cm. Pszczoły czarne to oportunistki – warto zostawić kilka nie nawierconych klocków. Średnica klocków powinna wynosić 20 cm i więcej, a wysokość 50-60cm.
Według niektórych źródeł, zadrzechnia fioletowa chętnie odwiedza około 70 roślin. Z moich obserwacji, a także dostępnej literatury, wynika, że są to głównie:
- komonica zwyczajna,
- zawilec lolerai,
- kozibród łąkowy,
- świerzbnica polna,
- orlik pospolity,
- żmijowiec zwyczajny,
- lebiodka pospolita,
- mierznica czarna,
- koniczyna,
- cynia,
- dzwonek ogrodowy,
- dzwonek irlandzki,
- szczodrzeniec,
- śliwa,
- głóg,
- kruszyna,
- morela,
- wężymord,
- groszek pachnący,
- soja,
- akacja,
- wisteria,
- jasnota purpurowa,
- lilak,
- szlężnik większy,
- lawenda,
- słonecznik fasola,
- hibiskus ogrodowy,
- oman wielki,
- wielosił,
- szałwia muszkatołowa,
- trytomia groniasta,
- akant,
- złotnica,
- barbula,
- dzielżan jesienny,
- liatra kłosowa,
- pustynnik eremurus,
- trojeść amerykańska,
- mak polny,
- łubin,
- aksamitk,
- facelia błękitna,
- żeleźnik Rusela,
- mlecz,
- bratek,
- słonecznica karminowa,
- kwiat cebuli,
- lwia paszcza,
- ost,
- śnieżyca wiosenna,
- przebiśnieg,
- wyka,
- moszenki południowe,
- niezapominajka alpejska,
- dziwoszek biały,
- kłosowiec pomarszczony,
- dziewięciosił.

Kawałek drewna z nawierconymi otworami.

Nawiercony otwór w drewnie.

Pszczoła samotnica w ulu.

Schronienie dla zadrzechni.

Ule dla dzikich zapylaczy.

Ule dla murarek i zadrzechni fioletowej.

Zadrzechnia fioletowa-ul.

Zadrzechnia fioletowa-ul2.

Zadrzechnia fioletowa-ul3.

Zadrzechnia fioletowa-ul4.

Zadrzechnia fioletowa-ul5.

Zamieszkały otwór w drewnie.
Zadrzechnia fioletowa[1][2] (Xylocopa violacea) – gatunek błonkówki z rodziny pszczołowatych i podrodziny zadrzechniowatych. Samice zakładają samotnie gniazda w pniach i grubych konarach suchych, obumarłych drzew. Owad ciepłolubny, rozsiedlony w zachodniej i środkowej części Palearktyki. W Polsce stwierdzany na nielicznych stanowiskach w latach 1868–1935 i od 2005, od 2004 objęty ochroną gatunkową. (źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Zadrzechnia_fioletowa)
Informacje nadesłał do nas nasz czytelnik – pan Józef.