Terapia zajęciowa jako innowacyjna forma turystyki zdrowotnej na wsi

k2_items_src_46910a5799376d17e50612623af80590

Praca zbiorowa pod redakcją naukową Michała Romana i Antoniego Romana.

Wydawnictwo Niepublicznej Placówki Doskonalenia Nauczycieli „Edukacja, Wychowanie i Bezpieczeństwo” przy Towarzystwie Zapobiegania Tonięciom i Ratowania Tonących w Białymstoku. Białystok 2016.

Pobierz publikację w pliku PDF

WSTĘP

Turystyka wiejska, podobnie jak każda inna forma aktywnego wypoczynku poza miejscem stałego zamieszkania i w czasie wolnym od pracy oparta jest na obcowaniu z przyrodą, poznawaniu wartości kulturowych oraz usprawnianiu organizmu ludzkiego. Oznacza to, że można ją realizować w aspekcie przyrodniczym, kulturowym i zdrowotnym.

Do niedawna wykorzystywano zasadę 3S (sun, sea, sand – słońce, morze, piasek). Obecnie produkt turystyczny można wzbogacić o wartości 3E (entertainment, excitement, education – rozrywka, emocje, kształcenie), połączone z organizowaniem zajęć terapeutycznych.

Potencjalni odbiorcy oczekują od organizatorów turystyki wiejskiej zapewnienia aktywnego wypoczynku na łonie „ujarzmionej” natury, spokojnego, bezpiecznego pobytu z interesującymi ludźmi oraz zapewnienia możliwości szybkiego przemieszczania się z miejsca na miejsce przy jednoczesnym zagwarantowaniu nowych atrakcji.

Zauważalny jest wzrost zainteresowania zdrowymi i aktywnymi formami turystyki wiejskiej oraz wzbogacanie oferty produktowej m.in. w kierunku organizacji zajęć terapeutycznych.

Jak dotąd usprawnianie organizmu ludzkiego odbywało się głównie w szpitalach, ośrodkach rehabilitacyjnych, sanatoriach, prewentoriach, domach pomocy społecznej, warsztatach terapii zajęciowej i turnusach rehabilitacyjnych. W chwili obecnej terapię zajęciową można również realizować w wiejskich obiektach turystycznych. Osiąganie celów terapeutycznych w naturalnym i przyjaznym otoczeniu człowieka stanowi innowacyjną formę turystyki zdrowotnej.

W monografii przedstawiono innowacyjne rozwiązania turystyki zdrowotnej na wsi w zakresie usprawniania organizmu ludzkiego. W ich tworzeniu wykorzystano takie metody terapeutyczne, jak: ergoterapia (usprawnianie przez pracę), kulturoterapia (usprawnianie przez korzystanie z wartości kulturowych danego terenu), socjotereapia (usprawnianie w zakresie poprawy relacji między ludźmi) i przyrodoterapia (usprawnianie na bazie środowiska przyrodniczego).

Dziękujemy komitetowi naukowemu pod kierownictwem Pani prof.dr hab. Krystyny Krzyżanowskiej za dbałość o naukowo-praktyczny charakter publikacji, autorom tekstów za rzetelne przygotowanie opracowań i recenzentom za utrzymanie wysokiej jakości prezentowanych artykułów.

Serdecznie dziękujemy Panu prof. dr hab. Jarosławowi Gołębiewskiemu – Dziekanowi Wydziału Nauk Ekonomicznych SGGW w Warszawie za pomoc w sfinansowaniu monografii.

Dr Michał Roman
Dr Antoni Roman

***

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email

Newsletter

Co miesiąc najlepsze teksty WW w Twojej skrzynce!

Newsletter

Co miesiąc najlepsze teksty WW w Twojej skrzynce!