Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Ageizm - dyskryminacja ze względu na wiek

Opracowanie: Iwona Raszeja-Ossowska

 

Szacuje się, że na świecie żyje około 605 mln ludzi starszych. W Europie seniorzy stanowią już 20% ogółu mieszkańców. Europa szybko się starzeje, przyrost naturalny maleje, w związku z czym oczekuje się, że w roku 2050 statystyczny obywatel UE będzie miał „tuż pod pięćdziesiątkę”. Obecnie najwięcej ludzi starszych żyje we Włoszech i Grecji, ale prognozy wskazują, że do roku 2020 aż 25 % społeczeństwa UE przekroczy 65 lat[1]. Polskie społeczeństwo także się starzeje. Osoby w wieku powyżej 65 roku życia stanowią obecnie ok. 14,7% populacji, a w roku 2035 - wg szacunków GUS - będzie ich ponad 23%. Prognozy wskazują ponadto dodatkowo na wyraźny wzrost liczby osób w późnej starości, czyli po 80 roku życia[2].

Niestety bardzo często wzrost odsetka osób starszych w populacji odbierany jest jako zjawisko problemowe. Ma to swoje odbicie w przybieraniu negatywnych postaw wobec osób starszych, a także prowadzić może do lęku przed starością. Propagowanie kultu młodości dodatkowo odsuwa osoby starsze na margines, co sprzyja wykluczeniu, a także ageizmowi.

Ageizm to wyrażenie niezbyt powszechnie znane, lub nie zawsze dobrze rozumiane. Termin ten odnosimy do zjawiska społecznego, które – obok rasizmu i seksizmu – jest trzecim wielkim „izmem”, wiązanym współcześnie ze społecznymi uprzedzeniami, dyskryminacją i odrzuceniem ludzi w podeszłym wieku.

Chociaż nierówne traktowanie ze względu na wiek może dotyczyć osób w każdym wieku, w niniejszym opracowaniu przyjęto wąską definicję ageizmu. Odnosi się ona do nierównego traktowania, kierowania się uprzedzeniami i stereotypami oraz założeniem, że osoby starsze nie są zdolne do wykonywania określonych ról społecznych, takich jak np. rola pracownika.

XXI wiek każe patrzeć na osoby starsze z perspektywy problemu. Tymczasem istnienie społeczeństwa jest nierozerwalnie związane z obecnością w nim ludzi starszych. Powinno to skłonić do głębszej refleksji na temat kierunku, w którym muszą zmierzać relacje z tą grupą, a także relacje samych seniorów z otoczeniem. Miejmy na uwadze także to, że ageizm może bezpośrednio dotknąć każdego z nas. Jest to jedynie kwestią czasu.

Warto pamiętać

Wiek określa tożsamość każdego – wszyscy jesteśmy w określonym wieku, wszyscy się starzejemy.

Wiek jest trudny do sklasyfikowania, ponieważ stanowi continuum, aczkolwiek dokonujemy kategoryzacji, podziału ludzi ze względu na wiek.

Niniejsze opracowanie nie ma charakteru naukowego. Jego celem jest zaprezentowanie problemu ageizmu w sposób przystępny i możliwie kompleksowy, tak aby zainspirował do dalszych działań osoby współpracujące z seniorami, działające na rzecz seniorów, jak i samych seniorów.

Materiał powstał w oparciu o publikacje polskie, brytyjskie, amerykańskie, australijskie. W opracowaniu wykorzystano także badania ogólnoeuropejskie.

 


[1]Demography ReportShort Analytical Web Note 3/2015, Luxembourg: Publications Office of the European Union, 2015, s. 8-9.

[2]http://stat.gov.pl/obszary-tematyczne/ludnosc/ludnosc/sytuacja-demograficzna-osob-starszych-i-konsekwencje-starzenia-sie-ludnosci-polski-w-swietle-prognozy-na-lata-2014-2050,18,1.html, dostęp: 01.08.2015 r.

 

POBIERZ PORADNIK W PLIKU PDF

 

POBIERZ PORADNIK W PLIKU PDF

***

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

Dołącz do nas

      YTxyXYx