Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!
Wydrukuj tę stronę

Ekonomiczno-społeczne determinanty rozwoju agroturystyki na Lubelszczyźnie (na przykładzie wybranych gmin wiejskich)

autor: Jan Zawadka

Wstęp

Województwo lubelskie jest jednym z większych obszarowo regionów kraju. Należy do ważnych obszarów rolniczych, a jednocześnie jest jednym z biedniejszych regionów w Unii Europejskiej. W 2007 r. wartość PKB per capita w województwie lubelskim stanowiła ok. 68% średniego poziomu dla Polski i ok. 35% średniej dla Unii Europejskiej.

Ponad połowa ludności mieszka na wsi, a w gospodarstwach domowych związanych z użytkownikiem gospodarstwa rolnego zamieszkuje 48% ludności województwa. Mimo wyraźnej specjalizacji w wybranych gałęziach produkcji, np. chmiel, tytoń, owoce, rolnictwo Lubelszczyzny ma generalnie charakter ekstensywny. Nie jest ono konkurencyjne w stosunku do rolnictwa innych regionów Polski oraz większości krajów Unii Europejskiej.

Wysoki poziom zatrudnienia w rolnictwie Lubelszczyzny hamuje transfer postępu technologicznego do gospodarstw rolnych, a ograniczona liczba alternatywnych źródeł dochodu oraz niskie kwalifikacje znacznej części pracujących w rolnictwie wpływają na wysoką pracochłonność produkcji i niskie dochody ludności rolniczej. Taka sytuacja obszarów wiejskich Lubelszczyzny skłania, a czasem zmusza właścicieli gospodarstw rolnych do poszukiwania dodatkowych źródeł dochodu, a tym samym do dywersyfikacji prowadzonej przez siebie działalności. Jedną z form dywersyfikacji gospodarstw rolnych jest podejmowanie działalności agroturystycznej.

Należy nadmienić, iż rozwój agroturystyki przynosi korzyści o charakterze ekonomicznym i pozaekonomicznym nie tylko rolnikom świadczącym usługi turystyczne ale, jak wykazują liczne badania, całym społecznościom lokalnym. Rozwój agroturystyki jest zgodny z realizowaną od kilkunastu lat polityką wielofunkcyjnego rozwoju obszarów wiejskich. Wkomponowanie w wiejską przestrzeń gospodarczą coraz więcej nowych, pozarolniczych funkcji, przyczynia się do zróżnicowania wiejskiej ekonomii i odejścia od rolnictwa jako jedynej lub dominującej funkcji terenów wiejskich.

Region rozciągający się między Wisłą, a granicznym Bugiem charakteryzuje się dużą atrakcyjnością turystyczną. Przy tak pokaźnych zasobach turystycznych walorów przyrodniczych i antropogenicznych agroturystyka, jako jedna z form cieszącej się coraz większym uznaniem turystyki alternatywnej oraz element rozwoju wielofunkcyjnego, staje się realną szansą dla przeludnionej i borykającej się z problemem bezrobocia wsi na stworzenie nowych miejsc pracy, zróżnicowanie źródeł dochodów i podniesienie ogólnego poziomu życia.

Podkreślając rolę agroturystyki jako jednej z dróg ożywienia rozwoju obszarów wiejskich, zasadnym staje się podjęcie badań umożliwiających rozpoznanie i ukazanie ekonomicznych i społecznych determinant rozwoju agroturystyki na Lubelszczyźnie, a także wskazanie perspektyw dalszego rozwoju tej formy turystyki.

POBIERZ PUBLIKACJĘ W PLIKU PDF

***

Najnowsze