Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Kultura w drodze

Wędrowny Zakład Kultury to projekt działający od 2015 roku. Przez trzy lata społecznej i kulturalnej działalności dotarł już do kilkudziesięciu wsi na terenie całej Wielkopolski. Od sierpnia bieżącego roku trwa kolejna edycja. Ekipa WZK, przemierzając województwo wzdłuż i wszerz, organizuje spotkania i warsztaty dla mieszkańców tych miejscowości, które na co dzień nie mają dostępu do szerokiej oferty kulturalnej.

1zajaw

Choć nie ma dwóch identycznych wizyt, początek każdej historii jest zawsze taki sam. Wyjazd poprzedza rozmowa i rozpoznanie potrzeb lokalnej społeczności: być może dzieciom brakuje kreatywnych spotkań ze sztuką albo po okolicy krąży ciekawa legenda, której prawie nikt już nie pamięta? Może lokalni rolnicy są zainteresowani współpracą między miastem a wsią w kooperatywie spożywczej? A może po prostu dawno nie było na wsi wspólnej zabawy przy muzyce i okazji do integracji mieszkańców?

2zajaw

Na wszystkie te (i kilka innych) potrzeb odpowiada Wędrowny Zakład Kultury. Warsztaty artystyczne i teatralne, spotkania informacyjne i organizacja wieczorów z tańcami to nie wszystkie pola działalności projektu. Osobną gałąź stanowią spotkania młodych artystów z twórcami ludowymi, nierzadko jednymi z ostatnich w regionie, zajmującymi się zapomnianymi, pięknymi rzemiosłami. Rozmowy o tradycji i wspólne tworzenie stają się inspiracją, by kultywować sztukę ludową, na nowo ją interpretować. W tym roku tajnikami swojej pracy oraz pasji podzielą się m.in. hafciarka i garncarz.

3zajaw

Sobotnie i niedzielne poranki dla wielu są kuszącą możliwością dłuższego wylegiwania się w łóżku i regeneracji sił. Wędrowny Zakład Kultury ładuje akumulatory nieco inaczej. Od sierpnia to właśnie weekendowe wyjazdy na wieś dostarczają pozytywnej energii (choć są też jednymi z najintensywniejszych dni w tygodniu).

Gdy już wieś wybierze wydarzenia dla siebie (a może to zrobić w dowolnej konfiguracji – najczęściej jednak warsztatom dla dzieci towarzyszy wiejski wieczór i potańcówka), organizatorom pozostaje już tylko spakować parę drobiazgów: taśmy, kleje, wstążki, metry kolorowej bibuły i błyszczącego papieru, farby, koraliki... i ruszyć w drogę.

4zajaw

Szare, zatłoczone nitki wojewódzkich dróg powoli wyludniają się i zmieniają w urokliwe, otoczone drzewami trasy. Na miejscu zawsze zaskakuje niewymuszona serdeczność: uścisk dłoni, herbata, poczęstunek, chęć pomocy przy warsztatach. Animatorzy i animatorki WZK zazwyczaj spotykają się z dziesięcioma, piętnastoma, a czasem nawet trzydziestoma parami ciekawskich spojrzeń, należących do uczestników warsztatów. Najstarsze, już kilkunastoletnie, często pomagają tym kilkuletnim, jeszcze niepewnie trzymającym nożyczki.

Każda wieś ma coś wyjątkowego do zaoferowania, również po sztukę nie trzeba wybierać się do wielkiego miasta. Dzieci zaglądają w znane sobie kąty, zabierają animatorki na spacery i opowiadają! Kiedy działo się to i tamto, kto mieszka za zakrętem, gdzie dzieją się najciekawsze i najważniejsze sprawy? Najbliższe otoczenie prowokuje i zachęca do tego, żeby je zmieniać, ulepszać, upiększać, dyskutować o nim – i to właśnie robią uczestnicy. Jeśli wieś wybrała warsztaty z legendą, dzieci najpierw skupiają się na wysłuchaniu opowieści, zrozumieniu jej, odnalezieniu ziarnka prawdy tkwiącego w każdej legendzie...a następnie stają się aktorami, reżyserami, scenografami w dziecięcym teatrze, tworząc przedstawienie dla wszystkich mieszkańców wsi.

5zajaw

Cztery godziny warsztatów to: przymiarki własnoręcznie zaprojektowanych kostiumów, tworzenie abstrakcyjnych obrazów, planowanie rozstawienia dekoracji, skupione twarze, brudne od farb palce i mnóstwo śmiechu. Kiedy po spektaklu zrywa się burza oklasków lub prezentowane na końcowej wystawie dzieła zbierają okrzyki zachwytu rodziców, wszyscy mali aktorzy i aktorki, artyści i artystki mają poczucie, że mogą i potrafią, jeżeli tylko chcą, kształtować swoje najbliższe otoczenie. Na razie w formie dobrej zabawy, ale przecież od tego się zaczyna.

6zajaw

Wieczorem do dzieci dołączają rodzice, dziadkowie i inni mieszkańcy wsi. Czas na tańce. Ta część historii należy do kapel i zespołów ludowych, zapraszanych do uczestnictwa w projekcie. Dudy, skrzypce oraz inne ludowe instrumenty rozbrzmiewają do późnego wieczora. Jeśli jest ciepło, często towarzyszy im ognisko, jeśli w szyby siecze deszcz, wszyscy zbierają się w ciepłej sali. Wędrowny Zakład Kultury dociera w pierwszej kolejności do tych zespołów, które związane są z lokalnymi tradycjami muzycznymi.

7zajaw

Często przy tym okazuje się, że mieszkańcy danej wsi nie zawsze je znają lub nie pamiętają o swoich rodzimych twórcach. Potańcówka jest okazją do tego, by przywrócić do życia nieco już zapomnianą tradycję wspólnego spędzania wieczorów. Jej celem jest sprawić, by coraz szybciej i intensywniej żyjący mieszkańcy wsi zatrzymali się na chwilę, posłuchali muzyki, przy której nogi rwą się do tańca, poznali fascynujące legendy, które warto przekazywać dalej i dostrzegli potencjał miejsca, w którym żyją.

8zajaw

Wędrowny Zakład Kultury odwiedził już Wymysłowo, Hutę Łukomską, Brdów, Skrzatusz, Miłkowice, Wielki Buczek, Boruję Kościelną, Wytomyśl, Górę, Kopaszewo, Kaszczor i planuje kolejne podróże po wielkopolskich wsiach – aktualne relacje można znaleźć na profilu facebookowym: https://www.facebook.com/Krotochwile/.

By projekt mógł działać również w okresie zimowym, potrzeba mu wsparcia - zapraszamy do udziału w zbiórce funduszy: https://zrzutka.pl/zctsa5.

Anna Maciejewska

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

Dołącz do nas

      YTxyXYx